paak, anderson

ANDERSON .PAAK

Slechts weinigen hebben de afgelopen jaren zo’n indruk achtergelaten op de Nederlandse podia als Anderson .Paak. Zijn optredens zijn een onwaarschijnlijk opwindende mix van neo soul, hiphop en keiharde raps, niet zelden voorzien van zijn eigen drumkunsten. Met het album Malibu vestigde hij ook zijn naam als albumartiest, en was het dus uitkijken naar zijn nieuwe werk. Opnieuw genoemd naar een Californische kustplaats, dit keer trouwens zijn geboorteplaats, zeggen de eerste tonen van Oxnard al genoeg. Alsof Shaft zelf Compton binnen komt rijden, met de wahwah-gitaar op de bijrijdersplaats, knalt opener The Chase de speakers uit. Met Headlow, tekstueel gezien verantwoordelijk voor de explicit lyrics sticker op de voorkant, blijft het niveau hoog, maar de samenwerking met Kendrick Lamar in Tints zou wel eens het echte hoogtepunt van dit album kunnen zijn, en zal ook live elke zaal weer tot grote hoogtes kunnen opzwepen. Het grootste deel van het album is geproduceerd door Dr. Dre, die zelf ook tekent voor een ongemeen harde rap in Mansa Musa, en ook de rest van de gastenlijst is indrukwekkend. Snoop Dogg brengt wat relaxte vibes in Anywhere, en Q-Tip brengt wat meer jazzinvloeden mee in Cheers. Bijna onvermijdelijk is tegenwoordig de anti-Trump rap, en die pakt .Paak zelf op in 6 Summers. Een behoorlijk divers album, met opnieuw genoeg hoogtepunten om te bewijzen dat Anderson .Paak niet alleen een van de fijnste talenten uit de Californische scene is, maar muzikaal gezien ook een bijzonder brede doelgroep kan bedienen. (Jurgen Vreugdenhil)

Oxnard

(Aftermath/Warner)
CD