JIMMIE VAUGHAN

JIMMIE VAUGHAN

Met weer een bijna gebruikelijke grote onderbreking liet deze opvolger van Plays More Blues, Ballads & Favorites bijna een decennium op zich wachten. Helemaal klopt dat niet, maar het twee jaar geleden verschenen Live At C-Boy’s met Frosty Smith en Mike Flanigin rekenen we voor de vorm even niet mee. De jazzy benadering van die plaat horen we nog wel terug op het warme Hold It. Flanigins Hammondorgel is als gebruikelijk ook van de partij, maar dit album ligt vooral in de lijn van zijn voorgangers. Vaughan komt het best tot zijn recht geflankeerd door vaste waarden met wie hij dit album opnam in de San Marcos Fire Station Studio in Texas. Het start voortvarend met de onweerstaanbaar rockende titelsong. Vaughan maakt rauwe r&b van No One To Talk To (But The Blues), dat ooit nog op het repertoire van countryster Lefty Frizzell stond, en rockt vlotjes verder op prijsnummer Be My Lovey Dovey. Mede dankzij het scherp prikkelende gitaarwerk plaatst het veelzijdige Baby, Please Come Home zich in de categorie elementaire en tijdloze muziek. (Corné Ooijman)

Baby, Please Come Home

(Last Music/Bertus)
LP goudkleurig, CD